Toine Donk leest zijn boeken doorgaans tijdens urenlange leessessies in bad.
Tim de Gier werkt voor Vrij Nederland en is een zelfverklaarde literatuurexpert sinds hij al in 2005 het einde van Harry Potter voorspelde.
Ernst-Jan Pfauth is schrijver van “Sex, Blogs & Rock-‘n-Roll” en werkt bij het NRC. Ooit las hij “On the road” van Jack Kerouac en sindsdien zijn voor hem de enige mensen die er toe doen de mensen die nooit gapen. Dat vindt hij zelf nogal moeilijk, elke dag in de trein tussen Amsterdam en Rotterdam.
Redacteur/manager
Daniël van der Meer interviewt voor De Groene Amsterdammer, is mede-oprichter van Babel & Voss Uitgevers en beschikt over wondere kwaliteiten wat betreft het instarten van filmpjes bij literaire evenementen.
Techniek
Chris Kok doet het conservatorium en woont in zorgcentrum Evean KadoelerBreek in Amsterdam-Noord. Als hij niet met zijn microfoons speelt wisselt hij graag, onder het genot van een kopje thee, roddels uit met zijn buren op leeftijd.
—-
Profiel in de VPRO Gids door Dorst:
Literaturfest
“Terwijl het establishment in het Amstel Hotel de uitslag van de Libris Literatuurprijs afwacht, zitten wij in de Rode Hoed voor Literaturfest Live.”, declameert Ernst-Jan Pfauth (25). Van negen tot vijf chef internet bij NRC Media, maar hier vanavond host. Op het balkon van de grote zaal staat Tim de Gier (27), webredacteur bij Vrij Nederland, om de vooraankondiging te doen van wat er komen gaat. En uit een bad op het podium rijst Toine -ik las het boek in bad- Donk (29), werkzaam bij Athenaeum Nieuwscentrum en vanavond vurig minnaar van het geschreven woord. De line-up van de avond: Hanna Bervoets, Bas Heijne en Faberyayo. Alledrie komen ze ongedwongen praten over hun favoriete boek.

In bed van links naar rechts: Toine Donk, Ernst-Jan Pfauth en Tim de Gier. Foto: Ilja Keizer
In oktober 2010 ontstond het idee voor een boekenclub op internet. Ernst-Jan en Tim droomden er al een tijdje samen op Twitter over, maar pas toen Toine daar op inhaakte ging het balletje rollen en namen ze hun eerste podcast op. Tot maandag 9 mei was Literaturfest alleen bekend bij een select gezelschap: de mensen die de site wisten te vinden, de podcast beluisterden (record honderdtwintig luisteraars) of diegene die hadden meegedaan aan Literaturfest mit freunden – met een select gezelschap een boek bespreken op zolder van boekhandel Athenaeum.
Na veel lovende reacties op zowel de podcast als de Freunden-bijeenkomsten werd het hoog tijd om het publiek eens uit te breiden. In eerste instantie door de kleine zaal van de Rode Hoed te vullen, maar wegens grote toeloop werd dat al snel de grote zaal en ook die wisten ze tot de nok te vullen, voornamelijk met hipsters; Amsterdamse avant-garde die zin heeft in bier en boeken op maandagavond.
Hoe komt het dat ze, zonder veel moeite, zo’n groot publiek trekken? “De meeste mensen die een boek lezen willen worden vermaakt, of opgeschud.”, zegt Ernst-Jan. “Dus dan moet je daar over discussiëren.” Dat doen ze ook, Tim en Toine kibbelen als een oud echtpaar, terwijl Ernst-Jan om de zoveel verwijten (Toine:“Ja, mensen huilen in dit boek, Tim.”) zijn objectiviteit als host benadrukt. “Het is een soort Voetbal International, maar dan met boeken.”, aldus Tim. “De meeste literatuurkritiek neemt literatuur zo serieus dat elk detail ernstig wordt. Er wordt meteen gekeken naar genre, stroming en de rest van het oeuvre. Bij ons gaat het maar om één ding: is het een goed boek of niet.”
Maar ook de combinatie van jeugd en boeken blijkt aantrekkelijk. Toine: “Je wordt al snel in Nederland gehoord als je jong bent en iets met boeken doet, dat geldt bijvoorbeeld niet voor muziek. Daarbij komt dat wij wel degelijk inhoudelijk over boeken praten, maar bij ons heb je niet alle voorkennis van genres en oeuvres nodig om te snappen waar het over gaat.
Hopen de heren dat ze zo groot worden dat er een toekomst is in de literaire kritiek? Toine: “De beste manier om minister president te worden, is te zeggen dat je het niet wilt worden.” Tim: “We bewegen vooruit zonder gezamenlijke ambitie, want wat we nu hebben is ook vanzelf gekomen, zonder duidelijke richting. Voor ons is het ook goed als er maar dertig mensen naar onze podcast luisteren.” De grote van het publiek en het soort mensen dat komt, maakt ze dus niet echt uit. Wel hebben ze sinds kort steun van Daniël van der Meer (25) als eindredacteur, in het dagelijks leven redacteur bij Babel en Voss, zodat ze niet alleen nóg groter worden, maar ook nóg beter.
(Tekst: Yuki Kho en Tjeerd Posthuma)
Design door Simon Fletcher. Draait op Tumblr.